خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

139

نهج البلاغة ( فارسي )

69 آن حضرت فرمود : در سحرگاه روزى كه ضربتش زدند همچنان كه نشسته بودم به خواب رفتم . رسول الله ( ص ) ، بر من گذر كرد . گفتم : يا رسول الله از امّت تو چه ناراستيها و كينه توزيها ديده‌ام . گفت : نفرينشان كن . گفتم : خداوند به جاى آنها به من بهتر از ايشان را دهد و به جاى من بدترين كسان را بر ايشان گمارد . من مىگويم : « اود » به معنى كژى است و « لدد » به معنى خصومت و كينه توزى و ، اين از فصيحترين عبارات است . 70 سخنى از آن حضرت ( ع ) در نكوهش مردم عراق اما بعد ، اى مردم عراق ، شما همانند زنى آبستن هستيد كه چون مدت حملش به سر آيد ، بچهء خود مرده بيفكند و سرپرستش بميرد و بيوگيش مدت گيرد و ، آنكه به او از همه دور تر است ، ميراثش بخورد . به خدا سوگند ، كه من به اختيار خود به نزد شما نيامدم ، بلكه دست حوادث بود كه مرا بدين سوى سوق داد . به من خبر رسيده كه گفته‌ايد : على دروغ مىبندد . خدايتان بكشد به چه كسى دروغ مىبندم آيا به خدا دروغ مىبندم ، در حالى كه ، من نخستين كسى هستم كه به او ايمان آورده‌ام يا بر پيامبر او دروغ مىبندم ، در حالى كه ، من نخستين كسى هستم كه او را تصديق كرده‌ام به خدا سوگند ، كه نه چنين است بلكه آنچه مىگفتم معنى آن درنمىيافتيد زيرا شايستهء دريافت آن نبوديد . اى شگفتا ، شگفتا ، دانش و حكمت را برايگان پيمانه مىكنم ، اگر آن را ظرفى باشد . « شما پس از اندك زمانى از خبر آن آگاه خواهيد شد . » ( 1 )

--> ( 1 ) . سورهء 38 ، آيهء 88